+

Porady

Dieta „szyta na miarę”


Ze względu na oczywiste różnice zewnętrzne, a także pochodzenie różnych ras psów całkowicie uzasadnione wydaje się wprowadzenie żywienia dostosowanego do konkretnej rasy. Różnica choćby w wielkości między yorkshire terierem, a dogiem niemieckim jest na tyle oczywista dla wszystkich właścicieli, że uzasadnione jest oddzielne komponowanie składu ich diety. Oddzielnym zagadnieniem jest komponowanie składu diety w oparciu o surowce, na które dany pies nie jest uczulony – uczulenie musi być jednak potwierdzone specjalnym badaniem laboratoryjnym. Znane są przypadki zaburzeń genetycznych obserwowanych u psów danej rasy – ich dieta powinna uwzględniać specyficzne rasowo zaburzenia. Przykładowo: u niektórych terierów, dobermanów i cocker spanieli może dochodzić do tzw. pierwotnego spichrzania miedzi i konieczne jest podawanie karmy ze zmniejszoną jej ilością. Poza zaburzeniami, które mają już potwierdzone podłoże genetyczne, istnieje wiele takich, które występują u określonych ras psów częściej niż u innych, w związku z czym można podejrzewać, że są specyficzne rasowo. Należą do nich np. dermatozy reagujące na podawanie witaminy A, które powodują łojotok występujący u cocker spanieli, labradorów i sznaucerów miniaturowych oraz zapalenie gruczołów łojowych u akita, chow chow, wyżłów węgierskich i pudli, a także dermatozy reagujące na podawanie witaminy E, powodujące pierwotne rogowacenie ciemne u jamników. W tym przypadku psy tych ras powinny otrzymywać standardowo podwyższone poziomy tych witamin, aby uniknąć rozwinięcia się choroby w przyszłości. Konstruowanie diety do indywidualnych potrzeb prawdopodobnie będzie w przyszłości domeną nie tylko człowieka, ale także i jego psa.

Opracował
dr Jacek Wilczak
Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW,
Ekspert ds. żywienia Zwierząt Domowych w Zakładzie Produkcji Karmy Dolina Noteci