Organizm psa w niewielkiej ilości syntetyzuje witaminę C. Obecna witamina C bierze czynny udział w krzepnięciu krwi, chroni przed rozwojem stanów zapalnych oraz to, co wydaje się być najważniejsze – jest przeciwutleniaczem.

Stanowi ważny element walki z nowotworami i starzeniem się organizmu. Naturalnym źródłem witaminy C są owoce i warzywa – stąd też zalecane jest, aby nawet do karmy komercyjnej dodawać porcję świeżych warzyw,a niewielkie ilości owoców podawać np. w czasie zabawy. Wśród warzyw, które mogłyby znaleźć się w misce psa, a będących źródłem witaminy C są: papryka, pomidory, kalarepa, kiszona kapusta – tak, produkt ten w niewielkich ilościach może znaleźć się w diecie psa. Wśród owoców najcenniejsze są porzeczki, jabłka czy rokitnik. Bez względu na źródło należy wskazać, że ilość witaminy C w diecie psa może mieć bezpośredni wpływ na wzrost parametrów immunologicznych krwi, dzięki czemu wpływa na zwiększenie odporności na warunki środowiskowe.

Jako głos w toczącej się dyskusji na temat „skrętności” witaminy C i jej roli można jednoznacznie wskazać, że jedyną formą kwasu askorbinowego o właściwościach witaminy jest forma L (dla uproszczenia nazywana „lewoskrętną” – chociaż dla chemików to określenie i tak jest nadużyciem). Zalecana jest ta naturalnie występująca, bądź otrzymywana na drodze syntezy organicznej. Każda inna forma kwasu askorbinowego nie jest witaminą C, tylko zupełnie innym związkiem chemicznym i nie może być́ oznaczana, ani sprzedawana jako witamina.