+

Porady

Kastracja i sterylizacja kotów jako jedna z głównych przyczyn powstawania otyłości


Otyłość staje się coraz powszechniejszym problemem w praktyce weterynaryjnej małych zwierząt. Szacuje się, że w krajach rozwiniętych gospodarczo otyłych może być nawet 24-34% kotów. Mając na uwadze skalę problemu otyłość powinna być traktowana jako choroba dietozależna, oraz czynnik usposabiający do powstania także innych zaburzeń, np. chorób stawów, cukrzycy czy zwiększonej podatności na zakażenia. Dlatego bardzo ważna jest profilaktyka nadwagi i otyłości, która zaczyna się od regularnego kontrolowania masy ciała swojego zwierzęcia. Zaobserwowanie w początkowej fazie rozwijającej nadwagi u kota daje realną szansę, że wprowadzone postępowanie dietetyczne nie doprowadzi do rozwijającej się nadwagi i otyłości.

Przyczyny nadwagi i otyłości u kotów są następujące:

– niedostosowana zawartość energii w diecie do wydatków energetycznych – bilans energii dodatni;

– nieprawidłowe zestawienie w diecie ilości poszczególnych składników diety;

– brak lub zbyt niska aktywność fizyczna;

– nieprawidłowe nawyki żywieniowe wynikające głównie ze stosowania przekąsek, „resztek ze stołu” jako składników, które według właścicieli nie są składnikami dostarczającymi energii;

– predyspozycje rasowe i genetyczne, czy niektóre jednostki chorobowe: np. niedoczynność tarczycy.

W powstawaniu otyłości istotne znaczenie mają także zaburzenia hormonalne powstałe w wyniku kastracji kota lub sterylizacji kotki, czego efektem najczęściej jest spowolnienie metabolizmu związane z nim zmniejszone zapotrzebowanie na składniki energetyczne.

U wysterylizowanych kotek spotyka się podwyższony poziom insuliny wskazujący na powstającą insulinooporność (zaburzenie homeostazy glukozy, polegające na zmniejszeniu wrażliwości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby oraz innych tkanek organizmu na insulinę) bez nietolerancji glukozy. Efekt ten może być spowodowany zwiększeniem glukoneogenezy jest to zespół przemian biochemicznych zachodzących w wątrobie, prowadzący do wytworzenia glukozy lub glikogenu z substancji nie cukrowych. Fakt szybkiej adaptacji młodego kota po sterylizacji/kastracji jest dowodem na to, że zabieg ten może być wykonywany stosunkowo na wczesnym etapie rozwoju kota.